1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars
Loading...Loading...

» სტუმრად სხვის გონებაში

მომწონს, მაგრამ არ მიყვარს … ვდარდობ, მაგრამ ვნანობ … ვხატავ და ისევ ლამაზად ვშლი … ჩემთვის ძვირფასი … ერთისთვის ის ერთადერთი … ჩემი , მაგრამ არავარ მე მისი … მოიზლაზნება, მოიწევს … იისფერ ხალიჩას იმზადებს მაისი …. ვტკბები … მაქროლებს … მაბრუნებს … თავგზასაც მირევს … ვნებებს აღმიძრავს … ვენებში  ატანს … თვალებით შემიხსნის პერანგს … ქარზე აჭენებს მერანს … გულსაც მიტოკავს … პულსსაც მიჩქარებს …  ქარბუქს აფეთქებს სხეულში …  მისი თვალებით ვხვდები ყველაფერს .. ჩემში იბრძვის რაღაც ძალა … ყოველ ღამე ჩემთვის წამებს აწამებს … ერთხელაც ვიცი , დახრის წამწამებს … ქუჩაას გაყვება … არ ვიცი მიღირს … გზას ბოლო თუ აქვს ნათელი … მომწონს , მაგრამ არ მიყვარს … არც ვიცი რატომ უნდა მიყვარდეს  … ეს გრძნობა რისთვის , გულს უნდა მიკლავდეს ?! … გეხვევი , სითბოს ვგრძნობ .. ტანში ჟრუანტელს მიღძრავს … თვალებს მახუჭებს თითო შეხება შენი მგზნევარე კანის … მე ხომ შევძელი , კარი დავტოვე ღია .. ამოუცნობი მაინც დავრჩები …

…… ასე ფიქრობდა მდინარის პირას , ბიჭი , რომელიც ოცნებას არ ცნობდა … არ ოცნებობდა … ნიჭი არ ჰქონდა რომ ჰყვარებოდა .. მზად იყო მხოლოდ ავ ფიქრებს დასჯერებოდა …  მხოლოდ მოსწონდა – არ იტაცებდა …

30.04.2012.

თ.ავალიანი

© აქ გამოქვეყნებული ნებისმიერი რესურსის გამოყენება, დასაშვებია მხოლოდ მისივე გვერდის ბმულის წყაროდ მითითებით!

2 კომენტარი ამ პოსტზე↓

ჩანიშნე ქვედა კომენტარების RSS 2.0 წყარო.
  1. ილია ამბობს:
    23 მაისი, 2012წ. 01:11სთ.

    მადლობა
    ასეთი სასიამოვნო ენერგიის მატარებელი მუზისთვის 🙂
    მომეწონა

    კარგია თუ ცუდი: Thumb up 0 Thumb down 0

  2. tina ამბობს:
    27 მაისი, 2012წ. 00:03სთ.

    დიდი მადლობა :)) მოხარული ვარ :))

    კარგია თუ ცუდი: Thumb up 0 Thumb down 0

დატოვე კომენტარი↓

*გთხოვთ წეროთ ქართული ასოებით

 

 

XHTML: დამხმარე კოდები: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

*

36 votes, average: 4.25 out of 536 votes, average: 4.25 out of 536 votes, average: 4.25 out of 536 votes, average: 4.25 out of 536 votes, average: 4.25 out of 5

› სულხან-საბა ორბელიანი: ძუნწი ვაჭარი

ერთი დიდვაჭარი იყო. ეგზომი განძი შეყარა, სალაროთა რიცხვი არ იცოდა. სიბერემდე არა სვა, არა ჭამა, არცა რა შეიმოსა. მერმე თქვა: ეგოდენი შემიკრებიან, აწ დავჯდები, ვილხენ, ვიხარებ, ხარჯვას დაუწყებო!
მოვიდა ერთსა სალაროსა, › › ›

DU