1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars
Loading...Loading...

» ანა კალანდაძე: რეკენ ზარები, რეკენ…

რეკენ ზარები, რეკენ…
სიზმარია თუ ცხადი?
დაესვენება ჩემს წინ
დიდი თამარის ხატი…
რიდით შეარხევს ქარი
დროშის მაღალის კალთას…
– ბასიანისკენ! – იგი
კვლავ მიუთითებს სპათა…

1977წ.

© აქ გამოქვეყნებული ნებისმიერი რესურსის გამოყენება, დასაშვებია მხოლოდ მისივე გვერდის ბმულის წყაროდ მითითებით!

დატოვე კომენტარი↓

*გთხოვთ წეროთ ქართული ასოებით

 

 

XHTML: დამხმარე კოდები: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

*

3 votes, average: 2.67 out of 53 votes, average: 2.67 out of 53 votes, average: 2.67 out of 53 votes, average: 2.67 out of 53 votes, average: 2.67 out of 5

› კონსტანტინე გამსახურდია: ტფილისური საღამო

ცას გაეკრა ღრუბელი, ვით შუბლს ფიქრი ფარული,
ჩემორეცხა წვიმამ ცას ღაწვით ფერუმარული;
ნისლის რუხი ზოლები მძინარ სახურავიდან
მიიწევენ ცისაკენ გაწეწილი კავითა.
სულიც ისე ისრწაფვის, ცისკენ მზეგადასული,
როგორც კვამლი საღამოს, საკმეველად ასული.
მოიბურა მთაწმინდა ნისლის სამოსელითა,
ღმერთმა ციდან › › ›

DU