ერთმან კაცმან დიდძალი ოქრო მიწასა დაფლა. დღე ყოველ მივიდის და ადგილი იგი ნახის. შეამცნივა ერთმან სხვა კაცმან და თქვა: მივიდე, ადგილი იგი მოვთხარო, რომელსა კაცი იგი ხშირად ნახავს, და ვნახო: › › ›

– მეორე დღეს ვილნიუსში დავბრუნდი, ისევ „საშკა ჩერქეზად„ გადავიქეცი და ღვინოსა და ქალებში ვახრჩობდი ბოღმას, ბავშობაში სადღაც წამიკითხავს, ადამიანმა რომ პროფესიაც არ უნდა აირჩიოს პირველობას უნდა ელტვოდესო, მე ქურდი გავხდი, › › ›

ეკა მაისის წვიმიან დღეს დავკრძალეთ.საფლავს მომაშორეს, სადღაც ლოდზე დამსვეს, ციალა გვერდიდან არ მშორდებოდა, რაღაცას მეუბნებოდა, ალბათ მანუგეშებდა. ხმას არ ვიღებდი, დაბერებული, ძაძებში ჩამჯდარი დეიდა თამარი გულში მიკრავდა, მეფერებოდა, მაგრამ მე › › ›

თქვენ ალბათ მიხვდით, მე არც ჩარგიევ–კოკოევი ვარ და არც მარკაროვი…ეს გვარები ყველა შერქმეულია, ყალბია….…მე ქართველი ვარ, ქალაქ თბილისში დავიბადე, მამაჩემს, ტექნიკურ მეცნიერებათა დოქტორს, რესპუბლიკაში ერთ–ერთ მსხვილ სპეციალისტად თვლიდნენ, დედაც ინჟინერ–მშენებელი › › ›

მინდნლის ვარაუდი გამართლდა, ჩარგიევთან დაპირისპირებისთანავე ბალავაძემ, ივანისელმა და კიტოვანმა სავსებით აღიარეს დანაშაული, დაადასტურეს ჩარგიევის მონაწილობა და გამოძიებას დეტალური ჩვენება მისცეს.
არც ერთ ბანდიტს არ უცდია რაიმე დაემალა გამოძიებისათვის, მხოლოდ ხოტოველი გაჯიუტდა › › ›